Een worldbuildingproject

Zoeken
Wapen van Het Keizerrijk Hrossagrið: een steigerende hippogrief binnen een rondeel

Keizerlijk Staatsportaal

Het Keizerrijk Hrossagrið

De toevlucht der paarden, en de vrede die wordt gehandhaafd

De grens waarop de achtervolging ophoudt

Alles wat het Keizerrijk doet voor de mensen die hier wonen, en voor de dieren waarnaar het is genoemd.

Inschrijving I · De oorspronkelijke betekenis

Waarom het Keizerrijk deze naam draagt

Opgetekend in het keizerlijke register

Hrossagrið is niet naar zijn paarden genoemd. Het is genoemd naar zijn grið — gewaarborgde vrede, vrijgeleide, genade, toevlucht — en naar de paarden die bepalen aan wie die toevlucht verschuldigd is. De naam is niet gekozen. Hij is gegeven, in de Vikingtijd, door Noorse sprekers die het belachelijk vonden dat een recht aan paarden beschermde vrede verleende.

Zij hadden er twee woorden voor. Hrossaþrælar — paardenslaven — werd het volk naar het hoofd geslingerd. Hrossagrið dreef de spot met wat hun recht deed: die plaats waar zelfs een paard rechtsvrede ontvangt. De belediging die op mensen was gericht, stierf met de twist. Het woord dat een rechtsgebied benoemde, niet: buitenstaanders die nooit bij de twist betrokken waren geweest, hoorden slechts een eenvoudige beschrijving — het land dat paarden beschermt — en gebruikten het ook zo. De Hrossagrith wisten precies waar het vandaan kwam en namen het toch aan.

De bescherming van een persoon is onvolledig waar het paard van die persoon, diens middel van verplaatsing, bestaansmiddel of weg naar huis nog altijd in beslag kan worden genomen, mishandeld, uitgeput of als drukmiddel gebruikt.

Inschrijving II · Het register van afdelingen

Diensten en informatie

Alles wat het Keizerrijk vastlegt voor wie hier woont

Inschrijving III · De staat

Wat het Keizerrijk is

Bevolking, grondwet en karakter

Het moderne Hrossagrið is een menselijke natie, en een zeer diverse: zijn bevolking stamt af van talrijke volkeren die door de eeuwen heen via migratie en toevlucht zijn opgenomen. Paarden en andere equiden zijn beschermde levende wezens, metgezellen en werkpartners, en de grondslag van de wegvervoerscultuur van het Keizerrijk. Zij vormen niet de bevolking en bekleden geen menselijk politiek ambt.

Staatsrechtelijk is het Keizerrijk een eudaimonocratische diarchische monarchie: twee gelijkwaardige Kronen, de Leidende en de Behoedende, die regeren onder een filosofie die een beleid beoordeelt naar wat het opbouwt en wat het vernietigt over de volle breedte van het leven, en niet naar wat een meerderheid toevallig wenst.

Historische waarheid. Het Keizerrijk herschrijft, wist of vergoelijkt zijn geschiedenis niet om politieke redenen. Zijn verslag van de eigen successen, mislukkingen, onrechtvaardigheden en omstreden besluiten hoort accuraat te zijn, en het hoofdstuk geschiedenis benoemt de grenzen van zijn eigen reconstructie in plaats van ze te verbergen.